Beylik Çiftlik’in sahibi Bay Jones, her gece
yaptığı gibi kümesin kapısını örtmüş, ama çok
sarhoş olduğu için tavukların girip çıktıkları
delikleri kapatmayı unutmuştu. Avluda
tökezlene tekerlene yürürken, elindeki fenerin
ışığı da bir o yana bir bu yana yalpa vuruyordu.
Arka kapıda botlarını çıkarıp attı, kilerdeki
fıçıdan son bir bardak daha bira doldurup bir
dikişte içti, sonra üst kata çıkıp yatak odasına
girdi. Bayan Jones horul horul uyuyordu.
Yatak odasının ışığı söner sönmez, çiftliğin
tüm binalarında bir patırtı, bir koşuşturmadır
başladı. Gündüzden haber salınmıştı: Koca Reis
dedikleri, bir zamanlar ödül kazanmış kır erkek
domuz, bir gece önce gördüğü garip düşü tüm
hayvanlara anlatmak istiyordu. Bay Jones
ortalıktan çekilir çekilmez, herkesin büyük
samanlıkta toplanması kararlaştırılmıştı. Koca
Reis’e (yarışmaya Willingdon Güzeli adıyla
katılmıştı, ama herkes ona Koca Reis diyordu)
çiftlikte o kadar büyük bir saygı duyuluyordu ki,
onun ne diyeceğini öğrenmek için herkes
uykusundan olmaya razıydı.